Uzun süredir, özellikle kas geliştirme söz konusu olduğunda, hayvan bazlı proteinlerin daha üstün olduğu düşünülüyordu. Bu inanç, tek bir hayvansal protein öğününün vegan bir öğünden daha fazla kas protein sentezini uyardığını gösteren önceki araştırmalara dayanıyordu. Ancak Burd, tek bir öğünden sonra yapılan ölçümlerin, dengeli bir vegan diyetinin zaman içindeki etkilerini tam olarak yansıtmayabileceğini belirtti.
Önceki bir klinik deneyde, laboratuvar diyeti uygulayan ve 10 hafta boyunca ağırlık antrenmanı yapan veganlar ile omnivorlar arasında kas protein sentezinde anlamlı bir fark bulunmamıştı. Ancak Burd, bu çalışmadaki gönüllülerin kas protein sentezini en üst düzeye çıkarmak için gerekenden çok daha yüksek protein tükettiğini (günde vücut ağırlıklarının kilogramı başına 1.6-1.8 gram) ve veganlara verilen proteinin çoğunun takviye şeklinde olmasının, gerçekçi bir beslenme senaryosu oluşturmadığını ifade etti.
Impact of Vegan Diets on Resistance Exercise-Mediated Myofibrillar Protein Synthesis in Healthy Young Males and Females: A Randomized Controlled Trial
Yeni Çalışmanın Detayları ve Çarpıcı Sonuçları
Burd ve ekibi, alışkanlık haline gelmiş tam gıda tüketiminin (tek bir öğün veya sınırlı kaynaklardan protein alımı yerine) zaman içinde kas protein sentezi oranını etkileyip etkilemeyeceğini araştırmayı hedefledi. Ayrıca, orta düzeyde protein alımının (günde vücut ağırlığının kilogramı başına 1.1-1.2 gram) kas büyümesini en üst düzeye çıkarmak için gün boyunca eşit şekilde dağıtılması gerekip gerekmediğini de test ettiler.
Çalışmaya 20-40 yaş arası 40 sağlıklı, fiziksel olarak aktif yetişkin katıldı. Katılımcılar yedi günlük bir “alışkanlık diyeti” uyguladıktan sonra rastgele vegan veya omnivor diyetlere ayrıldı. Araştırma ekibi tüm öğünleri sağladı; omnivor gruplarda proteinin yaklaşık %70’i hayvansal kaynaklardan elde edildi. Vegan diyeti ise öğünlerin amino asit içeriğini dengeleyerek tam protein alımını sağladı. Gruplar ayrıca, proteini gün boyunca üç ana öğünde eşit tüketenler ve beş öğünde daha değişken miktarlarda, günün sonuna doğru daha fazla protein tüketenler olarak alt gruplara ayrıldı.
Tüm katılımcılar, her üç günde bir laboratuvarda kas güçlendirme aktivitelerine katıldı. Ayrıca, her gün “ağır su” (döteryum ile etiketlenmiş su) içerek kas protein sentezinin gerçek zamanlı takibi yapıldı. Deneyin başında ve sonunda bacak kasından doku biyopsileri alındı.
Burd, hem vegan hem de omnivor diyet uygulayanlar arasında kas protein sentezi oranlarında hiçbir fark olmadığını görünce şaşırdığını belirtti. Ayrıca, proteinin gün boyunca dağılımının kas geliştirme oranı üzerinde hiçbir etkisi olmaması da şaşırtıcıydı. Burd, “Gün boyunca sabit bir besin maddesi iletimi almanın daha iyi olduğu düşünülüyordu,” dedi ve ekledi: “Daha düşük kaliteli bir protein alıyorsanız, belki de bu dağıtımın bir fark yaratacağını düşündüm. Ve şaşırtıcı bir şekilde, bunun önemli olmadığını gösterdik.”
Sonuç olarak Burd, kas geliştirmek için en iyi yiyecek türünün ne olduğu sorulduğunda, “Egzersizden sonra tükettiğiniz tür. Yiyeceklerinizden yeterli yüksek kaliteli protein aldığınız sürece, o zaman gerçekten bir fark yaratmaz,” yanıtını vereceğini ifade ediyor.
