Bu haber, Ophthalmology dergisinde yayımlanan bilimsel çalışmaya dayanmaktadır. İçerikte yalnızca kaynaklarda yer alan veriler kullanılmıştır. Amaç, kardiyovasküler risk skorunun göz sağlığı üzerindeki etkilerini doğru ve güvenilir şekilde kamuoyuna aktarmaktır.
Cardiovascular Risk and Eye Health: A Prospective Cohort Study of the Pooled Cohort Equations and Ocular Disease Incidence
Birinci basamak sağlık hizmetlerinde kullanılan Havuzlanmış Kohort Denklemleri (PCE) kardiyovasküler risk skorunun, gelecekte ortaya çıkabilecek yaşa bağlı makula dejenerasyonu (AMD), glokom, diyabetik retinopati (DR), retinal ven oklüzyonu (RVO) ve hipertansif retinopati (HTR) ile ilişkili olup olmadığını değerlendirdik.
Kardiyovasküler riskin ölçülmesinde kullanılan Pooled Cohort Equations (PCE) skoru, yalnızca kalp-damar hastalıklarını değil, aynı zamanda çeşitli göz hastalıklarını da öngörebiliyor. David Geffen School of Medicine, UCLA araştırmacılarının yürüttüğü ve All of Us Araştırma Programı verilerini kullanan geniş ölçekli prospektif kohort çalışmada, 35.909 yetişkin incelendi. Katılımcılar 40–79 yaş aralığında olup, PCE hesaplaması için gerekli tüm değişkenleri altı ay içinde tamamlamıştı.
Araştırmada bireysel PCE skorları dört risk kategorisine ayrıldı. Yüksek risk grubunda olan bireylerde, düşük risk grubuna kıyasla şu göz hastalıklarının görülme olasılığı anlamlı şekilde arttı:
Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (AMD) – risk katsayısı: 6.22
Diyabetik retinopati (DR) – risk katsayısı: 5.93
Glokom – risk katsayısı: 2.33
Retinal ven tıkanıklığı (RVO) – risk katsayısı: 3.38
Hipertansif retinopati (HTR) – risk katsayısı: 4.47
Çalışmada ayrıca, AMD, DR ve HTR için en yüksek uyum indeksleri (C-indeks: 0.72, 0.751 ve 0.768) raporlandı. Glokom ve RVO için ise orta düzeyde uyum indeksleri (0.625 ve 0.654) elde edildi. Özellikle AMD ile PCE arasındaki ilişki yaş faktörüyle açıklanırken, DR ve HTR bağlantıları güçlü biçimde korundu.
Araştırmacılar, bu bulguların birinci basamak sağlık hizmetlerinde PCE skorunun kullanılmasının göz hastalıkları açısından riskli bireylerin erken dönemde belirlenmesine yardımcı olabileceğini vurguluyor. Böylece önleyici stratejilerin daha erken uygulanması mümkün olabilecek.
