Cornell liderliğindeki çalışma, pankreas adenokarsinomunun kan dolaşımına girişini kolaylaştıran ALK7 aracılı iki bağlantılı yolak tanımlıyor; laboratuvar ve hayvan modellerinde ALK7 inhibisyonu metastatik yayılımı belirgin biçimde azalttı.
Yeni yayımlanan araştırma, pankreas duktal adenokarsinomunda (PDAC) metastazın erken aşaması olan intravazasyonun ALK7 reseptörüne bağlı iki ayrı ama bağlantılı non-kanonik yolak tarafından desteklendiğini ortaya koyuyor. Araştırmacılar, ALK7 aktivitesinin bir yandan tümör hücresi hareketliliğini artıran epitel-mezenkimal geçişi (EMT) tetiklediğini, diğer yandan MMP üretimini yükselterek ekstrasellüler matriksi (ECM) ve vasküler bazal membranı parçaladığını gösterdi.
Çalışmada hem genetik (shRNA ile ALK7 baskılama) hem de farmakolojik (SB431542) yaklaşımlar kullanıldı; her iki strateji de hayvan modellerinde karaciğer ve akciğer metastazlarının yükünü azalttı, primer tümör büyümesini anlamlı şekilde etkilemedi. 3D mikroakışkan (vessel-on-chip) modelleri ALK7 inhibisyonunun bazal membran bütünlüğünü koruduğunu ve intravazasyonu sınırladığını doğruladı.
Mekanik düzeyde bulgular, ALK7’in β-katenin aktivasyonunu ve bunun sonucunda MMP7 ile MMP9’un ifadesini artırdığını; bu aksın invaziv protrüzyonların ve ECM yıkımının oluşmasını kolaylaştırdığını gösteriyor. MMP inhibitörü Batimastat uygulandığında invadosom benzeri uzantıların ve hücre invazyonunun azaldığı rapor edildi.
Araştırmacılar, ALK7 sinyalinin insan PDAC verisetlerindeki yüksek ekspresyonunun daha kısa sağkalımla ilişkili olabileceğine dair başlangıç kanıtları bulduklarını ve ALK7’i erken metastatik yayılımı hedefleyen potansiyel bir tedavi hedefi olarak önerdiklerini belirtiyorlar. Uzmanlar, organ-on-chip sistemlerinin metastazın hangi aşamasında müdahalenin etkili olacağını ayırt etmede değerli olduğunu vurguluyorlar.
