Yeni bir araştırmaya göre, sosyal izolasyona yatkın iki grup, yaşlı yetişkinler ve uluslararası öğrenciler, evcil hayvan odaklı aktivitelere katıldıklarında kendilerini daha az yalnız hissetti. Maliyet açısından etkili olan bu yaklaşım, aynı zamanda sağlık ve refah düzeylerini de artırdı.
Monash Üniversitesi ile Peninsula Health arasındaki işbirliğiyle yürütülen yeni çalışmada, araştırmacılar hayvanlarla etkileşimin sosyal bağları güçlendirip güçlendirmediğini ve bu etkileşimin yalnızlık riski altındaki iki grubun sağlığını iyileştirip iyileştirmediğini inceledi.
The power of pets in reducing loneliness and social isolation for at-risk groups
Çalışmalar huzurevinde yapıldı
Araştırmacılar, “Evcil Hayvanlar ve İnsanlar” adlı programın pilot uygulamasını gerçekleştirmek için Avustralya’nın Victoria eyaletindeki iki huzurevinde çalıştı. Programa altı yaşlı yetişkin (ortalama yaş 83), 10 uluslararası Monash Üniversitesi öğrencisi (ortalama yaş 22) ve üç huzurevi yöneticisi katıldı.
Program kapsamında, 18 hafta boyunca haftada bir saat süren yüz yüze görüşmeler ve “hayvan destekli aktiviteler” düzenlendi. Etkinliklerde, araştırmacıların hediye ettiği Barney isimli evcil köpek, robotik köpek veya kedi ve sakinlerin ailelerinden getirilen evcil hayvanlar kullanıldı.
Pilot of an animal-assisted activity program to support intergenerational and intercultural community connections to reduce loneliness and social isolation
Katılımcılar, program öncesi ve sonrası çeşitli anketler doldurdu:
- UCLA Yalnızlık Ölçeği: Yalnızlık seviyesini ölçmek için kullanıldı.
- EuroQol-5 Boyut Aracı (EQ-5D-5L): Hareketlilik, öz bakım, günlük aktiviteler, ağrı/rahatsızlık ve kaygı/depresyon alanlarında sağlık durumunu değerlendirdi.
Program sonunda katılımcılar ayrıca öznel deneyimlerini paylaşmak için yarı yapılandırılmış görüşmelere katıldılar.
Sosyal Bağların Güçlenmesi
Katılımcıların ortak ilgi alanı olan evcil hayvanlar, sohbetlerin başlamasını ve daha anlamlı etkileşimleri kolaylaştırdı. Bir yaşlı katılımcı şöyle dedi:
“Yüzde yüz, ortak bir ilgiye sahip olmak sohbetin başlamasına gerçekten yardımcı oldu. Hiç arkadaşım yok, öğrencilerle hayvanlar hakkında konuşmak beni çok mutlu etti.”
Benzer şekilde bir uluslararası öğrenci, bir başlangıç noktası olduğunda sohbet etmenin kolaylaştığını ifade etti.
Öznel Refahın Artması
Evcil hayvanların, ister gerçek ister robot olsun, katılımcıların ruh halini olumlu etkilediği gözlendi. Bir yaşlı yetişkin:
“Burada çok yalnız kalıyorum, bu program sosyal bağlantı kurmamda çok yardımcı oldu.”
Bir uluslararası öğrenci ise:
“Aktiviteler ve evcil hayvanlar kesinlikle yardımcı oldu; herkesi mutlu hissettirdi.”
Yalnızlık ve Sağlıkta Ölçülebilir İyileşme
- Yalnızlık Puanı: UCLA Yalnızlık Ölçeği sonuçları ortalama 49,4’ten 41,4’e düştü.
- Yaşam Kalitesi Skoru: EQ-5D-5L puanları ortalama 0,741’den 0,800’e yükseldi.
Bu değişimler, hem yalnızlıkta azalma hem de sağlıkla ilgili yaşam kalitesinde iyileşme anlamına geliyor.
Maliyet Etkinliği
Programın maliyeti, 18 haftalık sürecin 10 veya daha fazla haftasına katılan her birey için yaklaşık 237 Avustralya doları (yaklaşık 150 ABD doları) oldu. Bu da programın maliyet açısından oldukça etkin olduğunu gösteriyor.
Sonuç ve Gelecek Adımlar
Pilot uygulamanın ardından Dr. Em Bould, programı daha geniş bir çerçevede uygulamak için beş yaşlı bakım tesisi ve toplum destek programlarında çalışmaya devam etti.
