Bu haber, Molecular Psychiatry dergisinde yayımlanan bilimsel makaledeki içerik temel alınarak hazırlanmıştır. Yalnızca bu iki kaynakta yer alan doğrulanmış bilgiler kullanılmıştır. Amacımız, okuyuculara güvenilir, bilimsel temelli ve kaynaklara sadık bir içerik sunmaktır.
Shared neurogenetic architecture links adolescent neurodevelopmental deviations to adult psychopathological procrastination
Çin Bilimler Akademisi öncülüğünde yürütülen yeni bir araştırma, yetişkinlikteki erteleme alışkanlığının kökeninin ergenlik dönemindeki beyin gelişimine ve genetik faktörlere dayandığını ortaya koydu.
Araştırma kapsamında 71 çift ergen ikizin manyetik rezonans görüntüleme (MRI) verileri toplandı ve sekiz yıl sonra bu bireylerin erteleme davranışları değerlendirildi. Bu uzunlamasına yaklaşım sayesinde bilim insanları, erteleme eğiliminin %47 oranında kalıtsal olduğunu belirledi.
En dikkat çekici bulgu ise, ergenlik döneminde nucleus accumbens (NAcc) bölgesinde gözlenen nörogelişimsel sapmaların, yetişkinlikteki psikopatolojik erteleme davranışını öngördüğüdür. NAcc, ödül mekanizmaları, motivasyon ve haz arayışıyla ilişkili bir beyin bölgesidir.
Araştırmacılar, bu bölgedeki gelişimsel farklılıkların dopamin ve serotonin gibi nörotransmitter sistemlerinde bozulmalarla ilişkili olduğunu ve bu bozulmaların erteleme davranışını tetikleyebileceğini ortaya koydu. Ayrıca, beyindeki moleküler taşıma, iltihaplanma ve bağışıklık sistemi aktivasyonu ile ilgili genlerin ifade düzeylerinde de anlamlı farklılıklar gözlendi.
Çalışmanın yazarları Yuanyuan Hu ve Yancheng Tang, “Bu bulgular, erteleme davranışının yalnızca bir alışkanlık değil, nörogelişimsel temellere dayanan bir beyin bozukluğu olarak yeniden ele alınması gerektiğini gösteriyor” ifadelerini kullandı.
Araştırma, erteleme eğiliminin erken yaşta tespit edilmesini ve bu bireylere yönelik önleyici psikolojik müdahalelerin geliştirilmesini mümkün kılabilir. Böylece, erteleme davranışının diğer ruhsal bozukluklarla birleşerek daha ciddi sorunlara yol açmasının önüne geçilebilir.
