Bilim dünyasında kanserin en erken evrelerinde nasıl ortaya çıktığını ve neden bazı tümörlerin yok olurken bazılarının büyüyerek hastalığa dönüştüğünü anlamak, tedavi stratejilerinde devrim yaratabilecek bir gelişme. Cambridge Üniversitesi’nden araştırmacıların Nature dergisinde yayımlanan çalışması, kanserin köklerini daha oluşum aşamasında hedef almayı mümkün kılabilecek yeni bir kapı aralıyor.
Precancerous niche remodelling dictates nascent tumour persistence
Mutant hücreler ve çevreleri arasındaki etkileşimler, kanser duyarlılığının belirlenmesinde kilit rol oynamaktadır 1 , 2 , 3. Bununla birlikte, prekanseröz mikroçevrenin erken tümör oluşumuna nasıl katkıda bulunduğu konusundaki anlayışımız sınırlıdır. Burada, yeni ortaya çıkan tümörlerin en başlangıç aşamalarında, hayatta kalmalarını belirleyen kritik bir süreçte mikroçevrelerini şekillendirdiklerini gösteriyoruz.
Cambridge Üniversitesi Stem Cell Institute ve Fizyoloji, Gelişim ve Sinirbilim Bölümü’nden bilim insanları, kanserin en erken evrelerinde tümörlerin kaderini belirleyen kritik bir mekanizmayı ortaya çıkardı. Araştırmaya göre, mikroskobik tümörler ilk oluştuğunda çevredeki sağlıklı hücrelerle kurdukları iletişim, tümörün yok olup olmayacağını veya ilerleyip kansere dönüşeceğini belirliyor.
Fareler üzerinde yapılan deneylerde ve insan dokularında doğrulanan bulgular, tümör hücrelerinin çevredeki fibroblastlara “yardım çağrısı” gönderdiğini gösteriyor. Bu sinyal, fibroblastların yara iyileşmesine benzer bir tepki vererek tümör etrafında fibrotik bir iskelet oluşturmasına yol açıyor. Bu yapı, tümör hücrelerini koruyan ve büyümelerini destekleyen “ön-kanser nişi” olarak tanımlanıyor.
Araştırmacılar, bu iletişimin engellendiği durumda tümörlerin büyük kısmının yok olduğunu gözlemledi. Bu bulgu, kanserin daha oluşum aşamasında durdurulabileceğini gösteriyor. Çalışmanın yazarlarından Dr. Greta Skrupskelyte, “Sağlıklı dokunun erken tümörlere verdiği yanıt, hastalığın gelişip gelişmeyeceğinde kritik rol oynuyor” derken, Dr. Maria Alcolea ise “Tümör hücrelerinin çevreyle iletişimini kesmek, kanseri başlamadan durdurmanın yeni bir yolu olabilir” ifadelerini kullandı.
Bu keşif, özellikle genellikle geç evrede teşhis edilen yemek borusu kanseri için umut verici. Araştırmacılar, erken evrede ortaya çıkan biyobelirteçlerin ileride tanı süreçlerinde kullanılabileceğini ve hastalığın çok daha erken yakalanabileceğini belirtiyor.
