Hong Xue tarafından yürütülen çığır açıcı bir çalışma, osteoporozun yaygınlığı ve tanısındaki eğilimleri ortaya koymak için 15 yılı aşkın süredir toplanan verileri analiz etti.
Osteoporoz, düşük kemik kütlesi ve kemik dokusunun bozulmasıyla karakterize edilen, kemik kırılganlığını artırarak kırık riskini yükselten kronik bir iskelet hastalığıdır. Genellikle belirgin semptomlar göstermeden ilerlediği için “sessiz hastalık” olarak adlandırılır ve çoğu zaman bir kırık oluşana kadar fark edilmez.
Bu hastalık, özellikle hormon seviyelerindeki değişikliklerin kemik yoğunluğunu etkilediği yaşlı yetişkinlerde, özellikle de menopoz sonrası kadınlarda daha yaygındır. Bununla birlikte, belirli tıbbi durumlar veya uzun süreli ilaç kullanımı nedeniyle daha genç bireyler ve erkekler de osteoporozdan etkilenebilir.
Modern tıbbın ve halk sağlığındaki gelişmelerin ortalama yaşam süresini uzatması, osteoporoz gibi kronik hastalıkların görülme sıklığını da artırmaktadır. Hong Xue ve lisansüstü öğrencileri Christopher Naso, Ge Song ve Kenny Lin tarafından Osteoporosis International dergisinde yayımlanan araştırma, bazı grupların osteoporoz geliştirme riskinin daha yüksek olmasına rağmen teşhis alma olasılıklarının daha düşük olduğunu ortaya koyuyor.
Time trend analysis of osteoporosis prevalence among adults 50 years of age and older in the USA, 2005–2018
Çalışmanın öne çıkan bulguları şunlardır:
- 2005’ten 2018’e kadar ABD’de osteoporoz vakalarının genel sayısında önemli bir artış gözlemlendi.
- 80 yaş ve üzeri bireyler hariç, tüm yaş gruplarında osteoporoz oranı yükseldi.
- Teşhis edilen osteoporozun en yüksek yaygınlığı, Hispanik olmayan beyaz kadınlarda görüldü.
- Osteoporozu olan bireylerin yaklaşık %70’inin, özellikle erkekler, Meksikalı Amerikalılar ve 50-59 yaş aralığındaki kişiler olmak üzere teşhis edilmediği belirlendi.
Bu araştırma, zaman içinde cinsiyet, etnik köken, yaş grubu ve bu faktörlerin kombinasyonları açısından teşhis edilmemiş osteoporoz eğilimlerini inceleyen ilk çalışma olma özelliğini taşıyor. Bulgular, kemik sağlığına yönelik daha proaktif tarama ve teşhis stratejilerine duyulan ihtiyacı vurguluyor.
