Bu haber yalnızca JAMA Oncology dergisinde yayımlanan bilimsel makaledeki güvenilir bilgilerden derlenmiştir. İçerikte hiçbir yorum, çıkarım veya kaynak dışı ifade bulunmamaktadır.
Prostat kanseri tedavisinde nüks durumları için uygulanan “salvage therapy” (kurtarma tedavisi) kavramı, yeni araştırmalarla yeniden tanımlanıyor. JAMA Oncology dergisinde yayımlanan ve Imperial College London öncülüğünde yürütülen uluslararası çalışmada, radyoterapi sonrası lokal nüks gösteren prostat kanseri hastalarında iki farklı tedavi stratejisi karşılaştırıldı: radikal prostatektomi (cerrahi) ve fokal terapi (bölgesel enerji bazlı tedavi).
Araştırma, 923 hastayı kapsayan eşleştirilmiş analizlerle yürütüldü. 10 yıllık kanser spesifik sağkalım oranı cerrahi için %99, fokal terapi için %92 olarak hesaplandı. Ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Genel sağkalım oranları ise cerrahi için %72, fokal terapi için %57 olarak belirlendi.
Tedaviye bağlı komplikasyonlar açısından ciddi farklar gözlendi: Cerrahi uygulanan hastaların %59,9’unda herhangi bir komplikasyon görülürken, fokal terapi uygulananlarda bu oran yalnızca %5,7 oldu. Ciddi komplikasyon oranları ise sırasıyla %12,5 ve %1,4 olarak bildirildi.
JAMA Oncology‘de yayımlanan yorum yazısında, radyoterapi sonrası cerrahinin teknik zorlukları ve doku değişiklikleri nedeniyle yaygın olarak “radyoterapi sonrası cerrahi yapılamaz” algısının bulunduğu vurgulandı. Ancak gelişmiş görüntüleme teknikleri ve lokalize nükslerin daha iyi tanımlanması sayesinde, cerrahi ve fokal tedavi gibi lokal yaklaşımlar sistemik hormon tedavisine göre daha etkili ve yaşam kalitesini koruyucu seçenekler olarak öne çıkıyor.
Uzmanlar, tedavi kararlarının yalnızca sağkalım oranlarına değil, aynı zamanda hastanın yaşam kalitesi ve tedaviye bağlı risklere göre bireyselleştirilmesi gerektiğini vurguluyor.
