Ana Sayfa Duyurular Cumhuriyetimizin 92. Yılı Kutlu Olsun, Nice Yıllara, WinAlly

Cumhuriyetimizin 92. Yılı Kutlu Olsun, Nice Yıllara, WinAlly

98
0
Paylaş

Osmanlı’dan Cumhuriyete Geçiş ve Cumhuriyetin İlk Yıllarında

Türkiye Halk Sağlığı

Cumhuriyetin ilan edildiği yılda Türkiye’de sadece 86 hastane ve 554 doktor bulunuyordu ki, takip eden yıllardaki durumu gösteren Tablo 3, bu açıdan oldukça dikkat çekicidir. Türkiye’nin 1927 yılında toplam nüfusunun 13.648.270 olduğu düşünülürse bu rakamların ne kadar az olduğu hemen dikkati çeker. Başka bir ifade ile bırakın kasaba ve köyleri şehirlerde bile, hastane, dispanser, doktor, hemşire, eczane ve ilaç gibi modern tıbbi imkanlar yok veya yetersizdi. O dönemdeki adı ile “memleket hastanesi” olan devlet hastaneleri sayıca az ve imkanları kısıtlıydı. Mesela 1925 yılında Kırşehir merkezde bulunan memleket hastanesinde doktor ve eczacı olmadığından hükümet tabibi tarafından vekaleten idare ediliyordu.23

1927 yılında, Bursa şehrinde 1 hastane, 1 belediye dispanseri, 1 belediyeye ait dar-ül-aceze, ile üç kaza merkezinde beşer yataklık birer dispanser bulunuyordu. Bütün vilâyette bu tesislerde çalışan 49 doktor mevcut olup, bunlardan 18 tanesi serbest, diğerleri kamu sektöründe görev yapıyordu.24 Bursa vilayetinin toplan nüfusu 299.003 (bunun 133.425’i Bursa şehrinde) olduğu25 dikkate alınırsa 6.102 kişiye bir doktor düştüğü görülür. 1925 yılında Ankara’da 100’ü fakir hastalara ayrılmış 150 yataklı Numune Hastanesi ve Cebeci Askeri Hastanesi olmak üzere sadece iki hastane vardı.26 Konya şehrinde biri 75 ve diğeri 300 yataklı hastane ile 40 yataklı bir Amerikan Hastanesi vardı.27 Artvin şehir merkezinde sadece 1923 yılında açılan 10 yataklı bir hastane ile askeri personele mahsus bir revir bulunuyordu.28 Kastamonu merkezde 50 yataklı bir hastane ile Safranbolu ve Cide’de 11’er yataklı birer hastane vardı.29 Gazi Ayıntab şehrinde, Milli Mücadele sırasında yerle bir olan iki hastaneden başka 1926 yılında 50 yataklı Belediye ve 150 yataklı Amerikan Hastanesi bulunuyordu.30

Eczanelerin durumu da pek farklı değildi. 1928 yılında yaklaşık 14 milyon nüfusu olan Türkiye’de sadece 673 eczanenin varlığına bakılırsa (bir eczaneye 20.802 kişi düşüyordu), durumun ciddiyeti hemen anlaşılabilir. Konu, şehir ve köyler bazında incelenirse, hemen hemen aynı manzara ile karşılaşılmaktadır. Mesela 1934 yılında Diyarbakır şehrinde, biri 1928 yılında açılmak (Belediye Eczanesi) kaydıyla sadece 4 tane eczane mevcuttu.31 Ankara şehrinde 1925 yılında biri resmi olmak üzere sadece 5 tane, kazalarda ise sadece Keskin ve Beypazarı’nda birer tane eczane vardı.32 1927 yılında Artvin vilayeti genelinde sadece Artvin şehir merkezinde 1 tane eczane bulunuyordu.33 Konya şehrinde bir ecza deposu ile 5 eczane bulunuyordu.34 1925 yılında, Urfa şehrinde 2, Nizip’te bir, Birecik’te bir35 ve Kastamonu merkezde sadece 3 eczane36 vardı.

devamı: http://www.atam.gov.tr/dergi/sayi-55/osmanlidan-cumhuriyete-gecis-ve-cumhuriyetin-ilk-yillarinda-turkiye-halk-sagligi

farklı bir kaynak: CUMHURĠYETĠN ĠLK YILLARINDA SAĞLIK HİZMETLERİNE TOPLU BİR BAKIŞ:DR. REFİK SAYDAM’IN SAĞLIK BAKANLIĞI ve HİZMETLERİ (1925-1937)

webb.deu.edu.tr/atmer/atmer/uploaded_files/file/10-Umut_Karabulut_151-160.pdf

 

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin